Helaas is op 29 juli vrij onverwachts mijn lieve opa Pieter Jan Koorn overleden.

Opa is op 18 september 1922 geboren op Texel. Daar heeft hij zijn hele leven gewoond.
Opa kwam uit een gezin van zeven personen. Vader, moeder en vijf kinderen. Hij was de jongste. Opa zijn vader is in 1927 op 45 jarige leeftijd overleden. Opa was toen vijf.
Op 1 april 1928 ging hij naar de lagere school. Daar heeft hij zeven klassen doorlopen. Opa was het liefst boer geworden, maar door het overlijden van zijn vader liep alles anders. Toen hij na zeven jaar lagere school nog leerplichtig was heeft hij er voor gekozen om voor drie jaar naar de ambachtsschool in Den Helder te gaan voor timmerman. Hij vertelde altijd trots dat hij nooit voor iets is gezakt en alles in één keer heeft gehaald.
Na de drie jaar ambachtsschool ging hij aan het werk bij een broer van zijn vader.

Van augustus 1943 tot en met april 1945 heeft hij in Duitsland gezeten voor de oorlog. Hij is tijdens deze dwangarbeid nooit met verlof naar huis geweest. Het vervelendste wat in die tijd is gebeurd, is dat zijn moeder op 3 januari 1945, op 60 jarige leeftijd, is overleden. Opa heeft echter pas begin februari gehoord van het overlijden van zijn moeder. Zijn zussen en broers hebben alles ondernomen om hem ervan in kennis te stellen, maar helaas zonder resultaat. Hij heeft het uiteindelijk via andere Texelaars vernomen die een brief hadden ontvangen waarin erover werd geschreven.

Na het overlijden van zijn moeder trouwde zijn zus Neeltje en bleef in het ouderlijk huis wonen met de drie broers als kostgangers.
Grietje van der Woude, opa zijn aanstaande vrouw, woonde in Glanerbrug. Zij is na verloop van tijd in betrekking gegaan bij Ds. Van Reyendam. Die werd beroepen op Texel, en zo kwam Grietje op Texel.
In die tijd had Neeltje een hulp in de huishouding. Die hulp ging naar de Hervormde kerk en ook naar de meisjesclub en daar ontmoette ze Grietje. Toen heeft ze Grietje een keer meegenomen naar huis. Zo heeft opa Grietje leren kennen.
Op 26 oktober 1949 zijn ze getrouwd in Enschede. Ze zijn op Texel gaan wonen in De Hemmer. Ze hebben twee kinderen gekregen: Pieter Jan en Gerard (dat is mijn vader).

In 1964 is opa samen met een collega een eigen aannemerszaak begonnen: Bakker en Koorn. Hier heeft hij voor gewerkt tot zijn pensioen in 1987. In die tijd heeft hij ook wel gemetseld, maar hij timmerde liever. Zijn grootste liefde was trappen maken.

Op 10 juli 1971 is Grietje op 53 jarige leeftijd na een lang ziekbed aan darmkanker overleden. Opa bleef toen alleen achter, want Pieter Jan (jr.) was in dienst en Gerard ging naar de MTS in Alkmaar waardoor hij doordeweeks in de kost was in Heiloo.
In 1973 leert opa een nieuwe levenspartner kennen, waarmee hij tot aan haar dood op 21 mei 1997 heeft samengewoond. Samen zijn ze verhuisd van De Hemmer naar een aanleunwoning in Den Burg, waar opa tot aan zijn dood is blijven wonen.
Na het overlijden van tante Ger was opa dus weer alleen. Hij was niet eenzaam. Hij had veel contacten in zijn buurtje en werd lid van de rummikubclub. Ook heeft hij veel gezelschap gekregen van zijn acht jaar oudere broer Maarten, waarmee hij fiets- en autotochten over Texel maakte, en met wie hij altijd paling at. Maarten is op 27 juni 2006 overleden, en toen was opa als enige van het gezin over.

De laatste jaren was opa vaker moe en werd hij minder actief. Hij wilde dat eigenlijk niet accepteren en op wilskracht ondernam hij nog allerlei dingen. Zo is hij een week voor zijn dood nog over de Hoge Berg gefietst.
Al met al heeft opa geen gemakkelijk leven gehad. Hij had het nooit zo goed kunnen doorstaan zonder zijn grootste passie: de fanfare.

Toen opa 10 jaar was had hij één grote wens: lid worden van de fanfare. Een vriendje was lid, en zodoende wist hij had het inhield. Op zijn 11e verjaardag kreeg hij van zijn moeder het lidmaatschap cadeau. Nog op zijn verjaardag mocht hij een instrument uitkiezen. Hij koos voor een Cornet want daar speelde zijn vriendje ook op. Na een aantal jaren heeft hij de Cornet verruild voor de Bugel. Daar heeft hij zijn verdere leven op gespeeld. Hij leefde echt voor de muziek en was enorm gedreven. Hij miste geen repetitie en oefende elke dag trouw.

Na de tweede wereldoorlog werd hij tot secretaris van KTF (Koninklijk Texels Fanfare) gekozen. Op 5 maart 1957 werd hij voorzitter. Opa heeft 40 jaar in het bestuur gezeten, waarvan 25 jaar als voorzitter. Ook heeft hij zich jaren bezig gehouden met het opleiden van jeugd, en is ook dirigent van het jeugdorkest geweest. Als voorzitter verzorgde hij ook de koffie en frisdrank tijdens de repetitiepauzes.
Verder was hij jaren verantwoordelijk voor de donateuradministratie, beheerde de blaasinstrumenten, en zorgde voor de schoenenadministratie en -uitgifte.
Opa zorgde ook altijd voor het onderhoud en schoonmaken van het clubgebouw. Bij het 100 jarig bestaan van KTF is er een nieuw clubgebouw gekomen. Bij de bouw daarvan heeft opa ook veel geholpen. Hij heeft zich helemaal uitgeleefd op de trap, die hij zelf heeft gemaakt.

Op 5 maart 1982, toen hij 25 jaar voorzitter was, werd hij onderscheiden met de eremedaille verbonden aan de Orde van Oranje-Nassau in zilver. Daar was hij apetrots op.
Op 8 maart 1982 heeft hij afscheid genomen als voorzitter.

Opa heeft aan veel concoursen mee gedaan. Met de vereniging, maar ook alleen of met zijn zoon Gerard. Het is ook een concours geweest wat er waarschijnlijk voor heeft gezorgd dat zijn favoriete mars de Mars der Medici is.
De fanfare speelde op dat concours als laatste, en gebruikelijk is dat het laatste orkest nog een stuk speelt als de jury beslist over de prijzen. Toen speelde de fanfare met een man of 25 de Mars der Medici. Het is een moeilijke mars, maar hij ging perfect. Ze wonnen het concours. Hoewel de mars natuurlijk officieel niet meer voor prijzen meetelde heeft opa altijd gedacht dat het de jury heeft beïnvloed en ze daarom wonnen.

Opa heeft veel oorkondes mogen ontvangen voor zijn trouwe lidmaatschap. Voor 25, 30, 33, 40, 50, 55, 60, 65 en 70 jaar lid. Bij deze feesten heeft hij veel serenades ontvangen en kwam er ook altijd wel een stukje met een foto in de Texelse Courant. Op 28 november 2005 is hij erelid geworden.

Op 18 september van dit jaar zou hij 75 jaar lid zijn geweest. Dit feest heeft hij helaas niet mogen meemaken. Nadat hij al twee keer een tia had gehad waarvan hij weer was hersteld, is een herseninfarct hem nu fataal geworden. Nadat hij nog drie dagen in het ziekenhuis heeft gelegen is hij overleden. Hij is 85 jaar geworden.

Ik moet veel aan opa denken en mis hem elke dag.