Vakantie Zuid-Afrika - 3 t/m 25 april 2010

(De foto's zijn per dag doorklikbaar, hier kun je ze allemaal achter elkaar bekijken.)

Zaterdag 3 april
Vanmorgen om 7 uur werden we opgehaald door Cathelijne haar ouders, en zijn we naar Schiphol gereden. We hadden vrijdag al online ingecheckt, dus we hoefden alleen nog maar de boarding pas uit te printen, en onze bagage in te checken. Dat ging lekker vlot allemaal. Ons vliegtuig stond al een tijdje klaar, het was een Boeing 777-200. Ik had nog nooit gevlogen, dus vond het best spannend allemaal. Om half 11 vertrokken we dan echt. Ik had het me enger voorgesteld, dus gelukkig viel het mee. 10 en een half uur vliegen duurt wel erg lang. We hadden wel allemaal een schermpje in de stoel voor ons, zodat we films konden kijken, en spelletjes doen en van alles. We zijn de tijd dus wel doorgekomen. Om kwart over 9 ’s avonds landden we in Johannesburg. Ook daar ging alles goed en hadden we weer snel onze bagage. Er was gewaarschuwd door de reisorganisatie dat er de laatste tijd spullen gestolen werden, maar gelukkig was alles van ons er nog gewoon.
Vanaf het vliegveld werden we opgewacht door een busje van het hotel, dat ons daar dus naar toe reed. Het was natuurlijk al erg donker buiten, dus we hebben nog weinig indruk van Zuid-Afrika kunnen krijgen. Je merkt wel meteen dat alles hier heel anders gaat dan thuis. Voor alles wat iemand voor je doet verwachten ze fooi. Daar moet je niet te erg in mee gaan want dan geef je veel te veel.
Nu is het inmiddels iets over 11 uur ’s avonds en zijn we vooral doodmoe, dus we gaan slapen….

Zondag 4 april
Vanmorgen hebben we eerst lekker ontbeten, en om 9 uur werd onze huurauto gebracht. Spullen snel in de auto gestopt, en op weg. Stuur rechts, aan de linker kant rijden, het is nog even wennen, vooral in de stad. Op de snelwegen gaat het makkelijker. De auto is verder prima, en alle spullen pasten er in. De snelwegen zijn hier wel goed, maar we hebben een tijdje op een weg gereden met enorme kuilen erin. Als je daar met normale snelheid doorheen zou rijden heb je echt een groot probleem. Veel remmen dus, en verder links en rechts om de gaten heen slingeren. We hadden onderweg wel mooie uitzichten, en krijgen steeds meer het gevoel dat we in Zuid-Afrika zijn. Onderweg, toen we bijna bij de lodge waren, zagen we heel veel bananenbomen. En ook een groepje dwerg Mangoesten. We kwamen om ongeveer 4 uur bij onze lodge van vannacht aan, in Kiepersol. Deze is echt super mooi. We krijgen het gevoel Chris Zegers te zijn op één van zijn reizen. Het is zó mooi. De omgeving, maar ook de lodge zelf. Er is ook een zwembad. Het is wel erg warm hier. Ik weet niet hoe warm, maar korte broek kan mákkelijk. Het is wel wat benauwd, maar dat hoort gewoon bij dit land denk ik. We wilden eigenlijk zwemmen, maar dat kon niet. Als het alleen zou hebben geregend zouden we evengoed wel gewoon zijn gaan zwemmen, nat word je toch, maar met onweer mag het uiteraard niet. Hier rond de lodge hebben we al apen in de boom zien zitten. Echt gaaf om zulke beesten gewoon wild te zien.
Jammer genoeg is het niet meer opgehouden met onweren, dus hebben we niet meer gezwommen. Nog urenlang zag je enorme flitsen in het dal hier.
We hebben trouwens vanmiddag nog een tijdje zonder stroom gezeten. De omgeving had het wel gewoon, we konden lichten zien branden. Het schijnt hier vaak voor te komen, dus niemand maakt er een punt van.
We hebben vanavond heerlijk gegeten, en gaan nu waarschijnlijk vroeg in bed, want we zijn allemaal behoorlijk moe. De eerste malariapillen zijn vandaag geslikt, morgen komen we in het Krugerpark aan. We hopen vooral dat het mooi weer wordt en droog is.

Maandag 5 april
Vanmorgen toen we wakker werden hoosde het van de regen. Het leek er niet snel mee op te willen houden, dus dan maar in de regen inpakken. Na een heerlijk ontbijt zijn we vertrokken richting Krugerpark. We wilden een iets andere route doen dan in onze reisomschrijving stond, omdat we anders bij het uitgaan van het Krugerpark weer hetzelfde zouden moeten rijden. Het leek allemaal goed te gaan. We waren al van de grote weg af, en reden naast het hek van het Krugerpark, richting ingang. Opeens zag ik iets bewegen en zagen we drie neushoorns! Twee grote en een kleine. Heel gaaf, we reden er nog maar net langs. We hadden niet verwacht al iets te zien, en dan meteen al een dier van de Big Five. We vonden onze eigen bedachte route dus meteen helemaal geweldig. Tot we bij de ingang kwamen, en ons werd verteld dat we via deze weg niet bij onze bestemming konden komen. We zouden dan langs een rivier moeten, en die stond door de vele regen te hoog, waardoor we om moesten rijden. Helemaal terug dan maar weer. We zaten even in de stress omdat we op tijd aan moesten komen voor de avondsafari. Gelukkig is dit evengoed ruim gelukt. Toen we langs het hek van de goeie ingang reden zagen we een grote olifant lopen. We hadden dus nu al twee soorten wilde beesten gezien zonder dat we überhaupt het park al in waren. Echt heel gaaf. Eenmaal in het park zagen we een kudde wildebeesten lopen, en wat impala’s. Ook nog een zebra, maar die was te ver weg dus die zagen we niet erg goed. Het resort waar we zitten ziet er fantastisch uit, en we hebben echt hele gave kamers. We waren ruim op tijd voor de avondsafari, die al om half 4 start. Fototoestellen gereed en rijden dus maar. We hadden er zelf al een voorstelling van gemaakt hou het zou zijn uiteraard, maar het overtrof alles. We zagen heel snel al een hele groep leeuwen. We parkeerden gewoon op 2 meter afstand. Er gebeurde helemaal niks, en ze bleven gewoon lekker doormaffen. Echt heel gaaf. Verder hebben we impala’s gezien, giraffen, buffels.  Alle beesten die we hebben gezien waren heel dichtbij. Met de buffels gingen we van het pad af midden door de bush en hadden we ze bijna kunnen aanraken. Heel bijzonder, want ze zijn eigenlijk super gevaarlijk.
De groep leeuwen die we eerst zagen waren vrouwtjes. Later kwamen we bij bomen vol met gieren aan, wat duidde op een dood beest ergens. De ranger wist dat een mannetjes leeuw een paar dagen terug een buffel had gedood, en die zagen we dan ook liggen met de leeuw ernaast. We roken het ook vooral, wat een stank! Maar ook dit weer super dichtbij allemaal. Echt heel gaaf. Onderweg zijn we even gestopt voor een picknick. Hier mochten we even uit de auto. In het kwartier dat we daar stonden werd het pikdonker. Dat gaat hier echt supersnel. In het donker zijn we dus weer teruggereden naar de lodge.
Met safari’s zitten we in een open auto, met goed uitzicht en een ranger die de auto bestuurt, en nog een spoorzoeker die helemaal voorop de auto zit. Oja, we hebben ook nog vieze grote spinnen gezien met felle kleuren. Brrr. 
Morgen vroeg weer op, voor de ochtendsafari.

neushoorn		zadelbekooievaar
olifant		leeuwen
wildebeest/gnoe				giraf
maraboe				gieren
leeuw

Dinsdag 6 april
Vanmorgen werden we om half 6 gewekt, en vertrok om 6 uur de safari weer. Jammer genoeg regende het vanmorgen aardig hard. We kregen daarom regenponcho’s om, en ik stopte m’n fototoetsel maar in een rainsleeve. Gelukkig was het niet koud, maar erg lekker is het niet om in een open auto in de regen te zitten. De safari maakte echter veel goed. Onze ranger heeft een aardig goed idee over waar hij welke dieren kan vinden. Als eerste zagen we een Luipaard. Weer één van de Big Five. Inmiddels hadden we dus al de leeuw, buffel, neushoorn en luipaard gezien. De luipaard die wij zagen was al erg oud, en aan één oog blind. Ook deze liep weer vlak langs de auto, en wat een prachtig beest was het! Langs dezelfde plek was ook een meer, waar Nijlpaarden in zwommen. Hiermee hadden we dus al de hele Big Five gezien! De nijlpaarden waren niet heel duidelijk, omdat ze voor het grootste deel onder water waren. Hier zijn we ook niet dichter naartoe gereden.
Even later zagen we nog een paar neushoorns, maar die leken geen zin te hebben om op de foto gezet te worden, en verdwenen redelijk snel weer.
Toen kwam de grote verassing, opeens waren er tig olifanten op dezelfde weg als wij. Wat ongelofelijk gaaf. Ze liepen vlak langs de auto. Er waren allemaal jonkies bij, van verschillende grote’s. Wat prachtig om mee te maken. We hadden nooit verwacht al die beesten zo dichtbij te kunnen zien!
Na het ontbijt gingen we al snel weer op pad. Dit keer een wandelsafari. Als je de ranger met zijn geweer in z’n hand ziet lopen weet je snel weer waar je ook alweer doorheen loopt en hoe gevaarlijk het kan zijn. Tijdens deze safari was de aandacht meer op kleine dingen, zoals planten en bomen, maar ook sporen van dieren, en met een beetje geluk zouden we ook nog dieren zien uiteraard. Al snel zagen we een hele groep impala’s. Daar nog verder achter lag echter de groep leeuwen weer. Gek genoeg denk je dan nog, kunnen we niet wat dichterbij…? Nee, dat kan dus niet. Het is gewoon veel te gevaarlijk. Een andere route dan maar. Toch nog maar een paar keer achterom gekeken, je weet maar nooit… (Hoewel de leeuwen zo ver weg lagen dat je ze eigenlijk alleen op de foto goed kunt zien, zie je daarop ook dat ze stuk voor stuk naar ons kijken. We werden dus wel degelijk goed in de gaten gehouden…) We hebben ook nog zwijntjes gezien. Toen we er bijna weer waren werd de ranger gewaarschuwd dat er vlak bij de ingang van het resort een mannetjesolifant stond. Daar wilden we uiteraard geen ruzie mee. Even afwachten dus waar hij heen zou gaan. We zijn toen weer doorgelopen, en hij stond vlak bij de ingang. Gelukkig niet tussen de ingang en ons in, maar aan de andere kant van de ingang, op 2 meter ongeveer. Er is een auto tussen ons in gaan staan, voor de veiligheid. Heel bizar gebeuren. Gek genoeg lijken zulke dingen heel snel normaal, en ben je nergens meer bang voor.
Vanmiddag hadden we even rust, en werd het steeds mooier weer ook. Tijdens de wandelsafari was het trouwens al droog geworden en erg warm, en we kwamen allemaal al met rooie koppen weer terug. Vanmiddag hebben we even in het zwembad gelegen en gezond. Ook erg lekker.
Om half 4 vertrok de avondsafari weer. We hadden gevraagd of we misschien nog een zebra konden zien. Als eerste zagen we weer de groep leeuwen, en later nog een paar olifanten. En toen, hoe gaaf, een paar zebra’s. Ze waren jammer genoeg erg schuw, en gingen snel weer weg. Verderop stonden nog een paar kudu’s, en we hebben ook nog twee giraffen gezien. Even later zagen we weer neushoorns, en dit keer wilden ze wel op de foto. Het was een mannetje, vrouwtje en kleintje. Echt super mooi.
Toen hoorden we dat de ranger over z’n portofoon iets te horen kreeg, en gingen we er snel achteraan. Het bleek weer een luipaard te zijn. Dit keer geen oud, blind vrouwtje, maar een mannetje. Wat zijn het prachtige beesten zeg! Nadat we een tijdje met de auto achter ‘m aan hadden gereden stonden we er opeens perfect voor, en konden we prachtige foto’s maken. Hij liep vlak langs de auto, echt op een halve meter. We konden gewoon horen dat ie z’n voeten op de grond zette. Echt zo bijzonder.
Hierna hadden we weer een picknick, op een zelfde veldje als een groep impala’s. Het zijn heel bijzondere dingen om mee te maken. Echt heel gaaf. Daarna weer in het donker terug naar de lodge. We hebben nog een paar mangoesten gezien, maar verder niks meer. Dat hoefde ook niet, want we hebben deze twee dagen dat we hier nu zijn al echt de meest fantastische dingen gezien.
Vanavond hebben we weer heerlijk gegeten, en we gaan nu lekker slapen.

luipaard		neushoorn		luipaard
neushoorn		olifanten
impala's		tijdens bushwalk: impala's en leeuwen op de achtergrond		onze ranger Morné: bewapend voor de bushwalk
even lekker in het zwembad
uitzicht vanaf kamer		salamander		leeuwen
				olifanten
		geelsnaveltok		olifant
		zebra		giraf
				ranger Morné
mooie lucht en spoorzoeker Prince		neushoorn
		verstoppertje :)
		luipaard

Woensdag 7 april
Vandaag moesten we een flink stuk rijden met de auto. Het ontbijt werd alleen niet eerder opgediend dan 9 uur, na de ochtendsafari. Zo konden we dus mooi nóg een keer mee. Dat betekende natuurlijk wel weer om half 6 opstaan, maar als je weet dat het voor een safari is lukt dat prima. In tegenstelling tot de regen van gister was het nu prachtig weer. Toen we net wakker waren zag je de lucht al zo mooi roze kleuren van de opkomende zon. Erg mooi. Uitstekend weer voor onze laatste safari dus.
We waren nog geen 5 minuten onderweg toen we al een nijlpaard zagen staan. Ik had nooit verwacht er daar een te zien, want we waren nog erg dicht bij de lodge, en daar was geen water. Zo lang de zon er alleen nog niet helemaal is en het nog niet te warm is, gaan ze dus ook wel eens uit het water. Heel gaaf, want we hadden ze tot nu toe alleen maar een klein stukje boven het water uit zien komen. Het begon alweer goed dus. Verder hebben we zebra’s gezien, en ook giraffen. En later een veld met zebra’s en giraffen samen. Dat was erg mooi. We hebben ook nog grond neushoornvogels (Ground Hornbill) gezien, en zijn nog even langs de mannetjes leeuw en zijn gedode buffel geweest. Hij was er nu van aan het eten. De gieren zaten nog steeds te wachten tot zij aan de beurt waren… We kwamen ook nog een mannetjes olifant tegen, maar daar was de ranger erg voorzichtig mee, omdat ze erg snel boos worden.
Het was weer erg gaaf. Alle safari’s waren echt super, en we hadden nooit verwacht zoveel te zien te krijgen.
De Elephants plains game lodge waar we zaten was helemaal super. Super mooie kamers, en gaaf uitzicht. Lekker eten, alles helemaal top dus. De bediening was super aardig. Het is nog steeds heel duidelijk dat ze jaren lang onderdrukt zijn. Ze zeggen dank je wel als ze je eten voor je neerzetten! Dat zouden wij juist horen te zeggen…
Oja, je mocht niet in het donker alleen van het eetgedeelte naar de kamers lopen. Je moest wachten tot de man met de zaklamp met je meeliep. De Logde is wel omringd door stroomdraad, maar er kunnen altijd dieren binnen de omheining komen. We vroegen aan de man waar hij naar keek, en dat waren leeuwen, luipaarden en slangen. We vroegen of hij ze wel eens had gezien daar, en dat had hij! Toch maar iedere keer netjes op de man wachten dus….
Na een super ontbijt snel de auto ingepakt en weg, want we moesten dus nog een heel eind rijden. We zijn via de panoramaroute naar onze volgende bestemming gegaan. Het was bijna de hele dag prachtig weer, en erg warm! Ik kreeg knallende koppijn. Voor we op de panoramaroute zaten zagen wel al apen langs de weg. We hebben langs de route meerdere dingen bekeken, zoals de three rondavels en de Bourke's Luck potholes. (Hier komen de Treur- en Blyderivier samen. De onderliggende rotsformaties zijn over miljoenen jaren door het water uitgesleten en vormen nu diepe cilindervormige gaten, de potholes.) We zijn daarna bij de hoogste waterval in dit gebied geweest: Lisbon Falls. (92 meter) We zijn ook bij God’s Window geweest, waar je een schitterend uitzicht kan hebben. Helaas hingen bij ons de wolken inmiddels zo laag dat we helemaal niks zagen… Echt heel jammer, want als ik foto's op internet bekijk blijkt wel dat het er echt heel mooi kan zijn. Aan het eind van de dag begon het te regenen, en we kwamen in de regen bij onze bestemming aan.
We zijn nu bij Old Joe’s Kaia. Het is hier enorm vochtig. Het lijkt wel alsof we in het regenwoud zitten. De kamers ruiken er helemaal naar, en je voelt het ook aan het beddengoed. Achter mijn bed vond ik al twee kikkers…. We hebben nog heerlijk gegeten, en zijn daarna redelijk snel gaan slapen, want we waren allemaal erg moe van de lange dag.

zonsopkomst				nijlpaard
buffel jong
ossenpikker		leeuw
		zebra en giraf		zebra's en giraffen
		impala
		boze mannetjes olifant		zebra (met ossenpikker)
etende leeuw
				gier
krugerpark alweer uit		uitzicht onderweg
		uitzichtpunt three rondavels
three rondavels		aap
bij Bourke's Luck potholes				potholes
				bij Lisbon Falls
Lisbon Falls

Donderdag 8 april
Vandaag hoefden we maar ongeveer 4 uur te rijden, dus we zijn niet zo vroeg opgestaan. We hebben om 8 uur ontbeten, en zijn daarna weer weggegaan. We zouden eerst nog een wandeling rond de lodge maken, maar het regende heel hard vanmorgen, dus dat hebben we maar laten zitten. Al snel knapte het weer op, en hebben we nog van de mooie omgeving kunnen genieten vanuit de auto. We kwamen om half 1 ongeveer bij onze bestemming aan. Het ziet er hier erg mooi uit. Papa en mama hebben een kamer, en Bob, Cathelijne en ik hebben een andere wat een klein appartementje blijkt te zijn. We hebben ook een woonkamertje. Ik heb mijn eigen slaapkamer met tweepersoonsbed. Heerlijk!
Vanmiddag hebben we een rondleiding gehad over het bedrijf dat de eigenaren van deze slaapplek hier hebben. Een rondleiding met auto wel te verstaan, want het bedrijf staat op 1800 hectare! Ze doen hier van alles, ze hebben een heleboel bomen voor verkoop, varkens, en verbouwen hun eigen maïs om te varkens weer mee te voeren. Echt enorm. Verder ben ik er iedere keer weer verbaasd over hoe weinig er lijkt te zijn veranderd sinds de apartheid. Ook de mensen hier zijn blanken, en hebben de zwarten in dienst. Ze hebben 70 mensen van 25 verschillende families in dienst. Deze mensen wonen op het terrein hier, en ze hebben zelfs een basisschool voor de kinderen van deze mensen opgezet. Dat lijkt allemaal erg aardig misschien, maar als je die huisjes dan ziet waar ze in wonen… Ze krijgen er dan betaald voor, maar verder… Ze houden gewoon de rotbaantjes. Alle accommodaties waar we tot nu toe zijn geweest worden gerund door blanken. De mensen die ze in dienst hebben zijn de afrikanen. Ze zijn allemaal enorm onderdanig, en willen alles voor je doen zoals je tassen dragen en zo. Ze hopen hiermee een paar rand te verdienen natuurlijk, maar ze zijn al blij met 5 rand of zo, wat ongeveer 50 cent is.
Vanmiddag hebben we nog even gezwommen in het zwembad hier. Er lopen hier een paar tekkels en ook drie kleintjes. Zo lief! Eentje kwam ook even bij het zwembad kijken.
Vanavond hebben we hier gegeten. Morgen ontbijten we hier nog, en dan gaan we naar de volgende plek. Hier zullen we drie nachtjes zijn. Dat is wel lekker, om weer even langer dan 1 nacht ergens te zijn.

teckel puppy		kijk eens naar de camera...		lief!!
met de puppy spelen		stukje van de tuin hier		uitzicht vanaf hier
koereigers		uitzicht vanaf hier		ibis

Vrijdag 9 april
Vanmorgen hebben we redelijk rustig aan gedaan, want we hoefden niet zo lang te rijden vandaag. We hebben lekker ontbeten, en daarna nog even wat foto’s van rond de accommodatie gemaakt. Daarna zijn we in de auto gestapt richting St. Lucia. Onderweg hadden we mooie uitzichten die ik graag op de foto had willen zetten, maar je kunt hier erg moeilijk gewoon even langs de kant van de weg gaan staan. Daar zijn niet echt plekken voor gemaakt, en op snelwegen zet je toch niet zo snel je auto aan de kant van de weg. Dat was erg jammer.
We kwamen om iets over 1 uur in St. Lucia aan. Hier blijven we 3 nachtjes. Onze kamer is mooi. Hoog plafond en grote klamboes om de bedden wat er mooi uitziet. Er is geen mug te bekennen dus nodig is het niet gelukkig. Omdat we hier alleen kunnen ontbijten, gingen we voor de lunch op pad. De vrouw van hier had ons iets aangeraden, en volgens haar was het een leuke wandeling er naar toe. Nou, dat was het totaal niet. We liepen gewoon langs de autoweg, dus er was weinig aan. Het was ook nog eens om te gillen zo heet buiten, dus een groot succes was het niet. Alleen aan het einde was er een stukje wandeling over een vlonder, waar krokodillen zouden kunnen zitten, maar die waren er nu niet. We hebben wel nijlpaarden in het water gezien, en krokodillen heel lui op een eilandje zien maffen.
Eerder tijdens de wandeling hoorden we opeens wat kraken. Het gebeurde achter mij, dus ik zag het niet, maar toen ik me omdraaide lag er een grote tak van een boom op de weg en mijn moeder er onder. Ze had de tak op haar hoofd gekregen. Ze was er niet echt door gevallen of zo, maar het deed wel pijn. Ze zat onder de prikkers in haar armen, en ze had een zeer hoofd van waar de tak was beland. Het was al zo’n suffe wandeling, maar dit maakte het er niet beter op.
Na de lunch zijn we weer teruggelopen, en nu zit ik dus het verslag te typen. Weer verbaas ik me over hoe de blanken hier met de eigenlijke bevolking om gaan. We hadden toen we hier aankwamen wat te drinken gekregen, maar de vrouw vond mijn glas niet schoon genoeg. Daar ging ze dus een ander voor halen, met het excuus: “I have an old lady”, dus ze had het kennelijk niet goed gezien of zo. De rest van de afwas ging in de afwasmachine, maar de glazen moest ze met de hand doen. Maar vooral dat I have. Niet iets van degene die hier voor mij werkt of zo. Typisch. Verder is het hier trouwens zo toeristisch dat eigenlijk iedereen hier blank is.
Vanavond hebben we bij een Italiaan gegeten. Mama werd na het voorgerecht ziek en is naar huis gegaan. Haar arm deed steeds zeerder, en ze had het gevoel dat ze flauw ging vallen. Papa en Bob hebben haar teruggebracht naar waar we slapen. Daar zijn de wondjes op haar arm nog ontsmet, en is er nog een doktor gebeld. Mama is gaan slapen, en wij hebben verder gegeten. Zuid-Afrikanen moeten duidelijk geen Italiaans eten gaan maken, want erg best was het niet.
Toen we weer op de terugweg in de auto zaten zagen we nog een enorme Kudu lopen langs de weg. Dat was dan wel weer leuk.

nijlpaarden

Zaterdag 10 april
Vanmorgen ging het met mama en haar arm weer goed gelukkig. Jammer genoeg was het geen mooi weer. Het hoosde van de regen, en het was niet meer zo warm als gister. We hebben even gewacht om te kijken of het op ging klaren, maar dat deed het niet erg. Toen zijn we dus toch maar vertrokken. We zijn eerst naar het Hluhluwe-Imfolozi Game Reserve (een wildpark, spreek uit als “sjloesjloewie-imfooloozie”) geweest waar we met de auto door zijn gereden. We hebben een heleboel Kudu’s gezien, zebra’s, buffels en nijlpaarden in een klein watertje. Die Kudu’s zijn schattige beesten. Ze hebben enorme oren, en als ze je recht aankijken is dat een erg mooi gezicht. Even later reden we over een klein paadje, met jammer genoeg net een auto voor ons. Opeens stonden er een grote neushoorn met een nog erg klein jong midden op de weg. De auto voor ons had niet helemaal door dat je ze niet op moet jagen, en deed dat dus wel. Op een gegeven moment probeerde de auto zelfs tussen het jong en de grote neushoorn door te rijden. Niet een erg slimme bestuurder dus. Dat lukte dan ook niet, maar later jaagden ze het beest weer te veel op. Toen draaide de neushoorn zich kwaad om. Het had ons leuk geleken als ie het autootje een zetje had gegeven, maar dat deed hij/zij niet. Later hebben we ook nog kleine aapjes gezien.
’s middags zijn we met een boot de rivier opgegaan om nijlpaarden en krokodillen te spotten. Het was alleen nog steeds heel slecht weer. ’s Ochtends was het nog een moment een beetje droger geworden, maar inmiddels was het weer erg nat. Er zat wel een dak op de boot, maar de zijkanten waren gewoon open, zodat je de beesten goed kan zien. Het was geen weer om krokodillen te zien, want die zie je kennelijk alleen met mooi weer. Nu lagen ze op de bodem volgens de man van de boot. Die hebben we dus jammer genoeg ook niet gezien. Voor nijlpaarden was het juist weer goed weer, en die hebben we dus wel veel gezien. Dat was erg leuk, want in het Krugerpark was het nijlpaard de enige die we niet echt heel veel hadden gezien. Nu hebben we ze van alle mogelijke kanten zo’n beetje op de foto. Ook tijdens zo’n grote gaap zegmaar. Dat was leuk. Jammer genoeg bleef het maar regenen, en werd mijn fototoestel nogal nat.
Vanavond zijn we weer uit eten gegaan, dit keer smaakte het erg lekker. Op de terugweg hebben we geen beesten meer gespot. Volgens de man van de boot zag je op 20 van de 30 dagen hier nijlpaarden door de straat lopen, maar nu dus niet.

nijlpaarden		zebra's
kudu's		kudu
				neushoorn met jong
				aapjes
kudde buffels		nijlpaarden
		kingfisher

Zondag 11 april
Vanmorgen was het weer mooi weer. We wilden graag met een boot de Indische oceaan op om dolfijnen te spotten. Jammer genoeg waren de golven in de branding te hoog en ging de boot niet. Wat moesten we nu nog eens doen. We hadden nog een stuk van het wildpark niet gehad gister, dus dat hebben we nu gedaan. Jammer genoeg hebben we eigenlijk niet zoveel gezien vandaag. Toen ik de eerste foto’s maakte van vandaag van een paar zebra’s, leek het opeens alsof er een witte ruis voor kwam, en bleek dat er condens in m’n lens zat. Dat kwam natuurlijk door die regen van gister. Eerst heb ik m’n toestel in de zon gehouden, maar dat werkte niet, dus is Bob met mijn lens voor de verwarming in de auto gaan zitten. Het was even zweten, maar het werkte wel. De condens ging weg en alles deed het weer. Het was prachtig weer nu, dus we hadden een paar mooie uitzichten waar we gister niks van gezien hadden. Bij een van die uitzichtpunten wilde ik weer foto’s maken, toen mijn camera ermee ophield. Hij bleef maar errors geven, en ik snapte er niks van. Van alles geprobeerd, maar niks hielp. Hij maakte geen foto’s meer. Paniek natuurlijk. Met nog twee weken Zuid-Afrika te gaan en een kapot toestel… Dat is niet te accepteren. De rest van het tochtje door het park heb ik dus geen foto’s meer kunnen maken. Toen we hierna even terug naar onze overnachtingsplek gingen hebben we snel op internet opgezocht wat ik er eventueel aan kon doen. Er stond een tip op waarvan we niet hadden verwacht dat het kon helpen, maar oke, je probeert alles. Er stond dat als je je lens van je body haalt, je het diafragma zo klein mogelijk moet zetten, en dan je lens er weer op moet doen. Ik kon me niet voorstellen dat het hielp, omdat ik dacht dat het probleem door de regen kwam. Gelukkig hielp het wel! Hij deed het weer. Gelukkig maar.
Vanmiddag zouden we eerst ergens gaan wandelen, maar dat ging niet door. Het was weer een tip van de oude taart hier, maar het lijkt erop alsof dat mens al 20 jaar niet meer buiten is geweest. In ieder geval weet ze niet wat leuk is om te wandelen en wat niet. Het zag er allemaal niet uit, en leek enorme vergane glorie. We hadden geen zin om zomaar wild door struiken te gaan banjeren, dus dat hebben we niet gedaan. Toen wilden we naar een vogelpark. Toeristisch gebied, zondagmiddag. Dat leek geen probleem. Komen we daar om 15.40 aan, bleek dat het om half 4 dicht ging…
Maar weer terug en verder niks meer gedaan vandaag. Het is hier een toeristisch gebied, en er zou best wat van te maken zijn, maar er wordt geen enkele moeite voor gedaan. Je hebt nijlpaarden, krokodillen, je zit aan de Indische oceaan, en toch is er eigenlijk niks te beleven. Het doet ons denken aan Noordwijk in de winter of zo. We vinden het dus niet erg dat we morgen weer verder trekken.
Toen we gisteren gingen eten zagen we trouwens nog een soort galago in een boom zitten.

zebra				kudu
		uitzicht op Indische Oceaan

Maandag 12 april
Vanmorgen zijn we na het ontbijt snel vertrokken. We moesten lang rijden vandaag, en we vonden de mensen van de vorige plek ook een beetje vervelend worden. Ze hadden de hele dag niks te doen, en het leek wel alsof ze ons volgden of zo. Nog voordat we weer binnen stapten kwamen ze alweer aan lopen en ook als we net weg wilden gaan, en het begon vervelend te worden. Gelukkig was het weer mooi weer vandaag. Het is misschien zonde om met zulk mooi weer in de auto te zitten, maar 5,5 uur rijden in de regen is ook niks. We zijn vandaag via Durban richting de Drakensbergen gereden, en we zitten nu in de Montusi Mountain Lodge. Het laatste stuk rijden hier naartoe hadden we prachtig uitzicht op de Drakensbergen. Het zag er echt schitterend mooi uit. Ook vanaf de plek waar we nu zitten is het nog erg prachtig. We kijken ook uit op een stukje Drakensbergen. We kwamen hier om iets van half 4 aan. Nadat we de spullen uit de auto hadden gehaald zijn we het zwembad maar eens op gaan zoeken. Het is het mooiste zwembad dat we tot nu toe hebben gehad. Veel groter (en dieper) dan de andere. Het was er ook heerlijk weer voor dus het was even lekker. Verder hebben we niks meer gedaan vandaag. Na het avondeten zagen we dat er buiten enorm veel sterren te zien zijn hier. Het was helemaal onbewolkt vandaag, maar het ziet er ook gewoon mooier uit dan thuis. Echt prachtig. We hebben geprobeerd er foto’s van te maken, maar dat is erg lastig. Dan er maar gewoon van genieten, wat toch het belangrijkste is.
Bob en Cathelijne hebben hier hun eigen lodge, en ik zit met papa en mama in de andere. Ik heb wel een eigen slaapkamer met tweepersoonsbed. Heerlijk. Er lag een koekje met een blaadje met het weerbericht voor morgen op mijn kussen. Dat kregen we bij de Elephants Plains Game Lodge trouwens ook zo. Schattig.
Morgen gaan we als het goed is wandelen. Ik hoop vooral dat we nog heel mooie uitzichten krijgen, want daarvoor zitten we hier toch eigenlijk. Verder kun je hier ook grottekeningen bekijken.

uitzicht onderweg op Drakensbergen

Dinsdag 13 april
Vanmorgen hadden we vroeg de wekker gezet, omdat we dachten dat de zonsopgang hier heel mooi zou zijn. We stonden dus allemaal nog half slapend buiten om half 6, maar het viel erg tegen. Aan de kant waar de zon op kwam was het helemaal niet zo mooi, en we konden ook niet op een goed punt komen voor mooie foto’s. Nog even verder geslapen dus maar. Tien minuten voordat we zouden ontbijten werd ik weer wakker…
Na het ontbijt zijn we met een Zulu gids een wandeling gaan maken. Je kunt je er hier iedere ochtend voor inschrijven. Er gingen nog een paar mensen mee, maar niet veel. De gids was lastig te verstaan. Hij sprak wel Engels en had een grote woordenschat, maar hij sprak het gewoon niet zo goed uit allemaal. De andere mensen die mee wandelden waren Britten, die konden hem nog beter verstaan. Maar, los daarvan had de man wel veel verhalen, en wist hij ons wel te vermaken. Het eerste stukje wandelen stonden we al zo vaak stil omdat hij weer iets ging vertellen, dat ik me afvroeg wat het zou worden. Ik wilde graag de omgeving hier zien, en hoewel het echt wel interessant is om te weten welk plantje de Zulu waar voor gebruikt, maakte dat me toch wat minder uit eigenlijk. Gelukkig werd het al snel beter naarmate we hoger kwamen. We kregen steeds meer uitzicht en dat maakte veel goed. Het was overigens een graad of 30 vandaag, dus erg warm!
Eerst gingen we naar een soort grotten toe waar we rotstekeningen konden zien. Het waren niet echt grotten, maar meer een grote muur met wat inhammen zegmaar. Jammer genoeg zijn er veel toeristen geweest die het leuk vonden om er overheen te krassen, of het kapot te maken, dus het was niet meer heel goed zichtbaar. Maar wel bijzonder natuurlijk.
Hierna konden we kiezen of we naar de top van de berg zouden lopen, en iedereen wilde dat wel, dus dat gingen we doen. Halverwege kwamen we nog een baby kameleon tegen. Ik liep achter de gids, en hij ging er bovenop staan! Ik zag het beestje pas toen de gids zijn voet optilde en hij er onder vandaan kwam. Onbegrijpelijk trouwens. Hij was echt plat, en lag op z’n zij. Ik zag dat ie weer vorm kreeg, en hij liep een beetje wankel en je hoorde ‘m piepen en het leek alsof ie naar lucht hapte of zo. Zo klonk het tenminste. Kennelijk kan zo’n beestje er gewoon tegen als je erop gaat staan, want hij deed het verrekte snel weer gewoon! De gids pakte ‘m op, en ik mocht ‘m ook vasthouden. Hij zag er echt schattig uit! Die oogjes die onafhankelijk van elkaar alle kanten op kunnen draaien. Echt mooi. Ik hoopte nog dat hij roze wit gestreept zou worden als mijn shirt, maar dat deed ie dan weer niet… ;)
Op de top van de berg hadden we een fantastisch uitzicht op de Drakensbergen en de hele omgeving. De gids had ook nog thee en koekjes mee, dus dat was even genieten daar op die berg. Hij vond trouwens ook nog een schorpioen onder een steen. Brrr, een stuk minder leuk dan die kameleon. Het was niet zo’n grote volgens mij, maar toch.
De Zulu gids heeft ons ook nog wat gebruiken van hun verteld. Voor ons klinkt het allemaal maar vreemd. Als je iets krijgt moet je het met je rechterhand aanpakken, want anders toon je geen respect. Vrouwen moeten sowieso met alles respect tonen naar mannen. Als je trouwt met iemand en je partner overlijdt, en je zou daarna opnieuw trouwen hield je niet genoeg van je eerste partner. Mannen mogen dan weer wel meerdere vrouwen hebben. Officieel alleen als de eerste geen kinderen kan krijgen, maar zijn eigen Zulu koning heeft er dertien! Een vrouw mag trouwens ook haar schoonvader nooit recht in de ogen kijken. Allemaal maar vreemde dingen dus. Voor mij tenminste wel.
Nadat we dus bovenop een stop hadden gehad, zijn we weer afgedaald naar de lodge. We hadden een dikke 4 uur gewandeld, en zijn na de lunch dan ook snel in het zwembad gesprongen. Dat hadden we wel verdiend! Het zwembad hier is prachtig, dus dat beviel uiteraard goed. De rest van de middag hebben we ons dus ook prima vermaakt met zwemmen en bakken in de zon. Zelfs zo erg dat we allemaal wat rood zijn nu…
Vanavond hebben we weer veel te lekker gegeten. Volgens mij kom ik straks 5 kilo dikker weer thuis dan op de heenweg. Dat moet er dan snel weer afgetraind worden…
Het is nu kwart voor 10 en ik ga straks lekker in m’n bed. Ik ben moe geworden van het wandelen en de hitte, dus slapen gaat zeker lukken. En mijn tweepersoonsbed lag bijzonder lekker vannacht. :)

de berg die we hebben beklommen		tijdens wandeling		onder een waterval bij de rotstekeningen
rotstekeningen				uitzicht
		brandgangen maken		kleine kameleon op mijn hand
uitzicht		schorpioen		uitzicht
onze zule gids				uitzicht op de Montusi Mountain Lodge
Bob geniet van het uitzicht

Woensdag 14 april
Nou, dat viel even tegen. Mijn bed is nog steeds erg lekker, maar mijn schouders en armen zijn zo gigantisch verbrand dat ik niet lekker meer kon liggen.
Vanmorgen hebben we na het ontbijt eerst nog een wandeling gemaakt. Dit keer zonder gids, maar met routebeschrijving, dus dat kwam evengoed wel in orde. We zijn naar een waterval gewandeld. Het was een leuke wandeling. Onder andere met houten trappen waar je over naar beneden moest klauteren. Weer eens wat anders… ;) De waterval was niet zo groot doordat het hier herfst is, en dus net het droge seizoen is geweest. Evengoed was het wel mooi om te zien. Via een andere weg zijn we weer teruggewandeld. We liepen in een soort ravijn, waar we een auto helemaal in de prak zagen liggen. Het zag er niet naar uit dat het goed was afgelopen…
Het was een mooie wandeling maar nog steeds gillend heet. Weer dik 30 graden. Gisteren liepen we nog een beetje in de wind, maar vandaag niet, dus het voelde nog eens extra warm aan. Mijn verbrande armpjes begonnen dus steeds meer te gloeien… Wel erg jammer dat mijn fototoestel er weer mee ophield. Dit keer stelt ie niet meer scherp.
Na de wandeling zijn we richting Durban gereden. De reis ging wel vlot. Hier zitten we maar voor 1 nacht, omdat we morgen vanaf het vliegveld hier naar Port Elizabeth vliegen. We zijn vanavond in een enorm leuk Afrikaans restaurant gaan eten, wat aan de kust lag. Het was jammer genoeg al te laat om nog echt ver te kunnen kijken over zee, maar toch zaten we er erg leuk. We kregen allemaal een mooie tekening op ons gezicht. Het was erg leuk.  Wat wij van Durban hebben gezien op weg naar het restaurant is echt helemaal niks. Ik hou al niet van grote steden, maar het is echt een grote bende en een enorme chaos. Qua verkeer is er niks duidelijk aangegeven, en het is vrij druk overal. Verder is het in de stad een enorme bende. Overal ligt bergen troep op straat, en het ziet er niet uit alsof je er op je gemak rond zou willen lopen. Het ziet er nogal onveilig uit overal, en om alle huizen staan ook enorme hekken en camera’s en zo, dus dat zal ook wel wat zeggen. Maar ja, morgen weer verder.

tijdens de wandeling

Donderdag 15 april
Vanmorgen moesten we alweer redelijk vroeg op. Om 6 uur ging de wekker, en om 7 uur gingen we ontbijten. Daarna zijn we meteen richting vliegveld gereden. Daar hebben we ingecheckt en de bagage afgegeven. Dat ging allemaal niet bijzonder snel, maar het lukte uiteindelijk. Om kwart voor 10 vertrok ons vliegtuigje (Express Jet 200 DEB) van South African Airlaines naar Port Elizabeth. Ik vond het niet heel relaxed. De heenweg naar Zuid-Afrika was de eerste keer vliegen voor mij, maar dit was natuurlijk een veel kleiner vliegtuigje. Ik kon nu wel uit het raampje kijken, wat wel weer leuk was. Maar het opstijgen en landen vond ik nu wel eng. Maar alles ging goed, en we waren om kwart voor 11 alweer geland. De bagage was er meteen, dat ging echt super snel, en de huurauto hadden we ook meteen, dus we konden zo weg. We zijn naar het Addo Elephant National Park gereden, waar we nu voor 1 nachtje zitten. Onderweg vond ik het totaal niet mooi. Ook hier overal troep, en we reden langs grote sloppenwijken, dus dat is ook niet erg fraai om te zien allemaal. We waren hier alweer om kwart voor 1.
Vanmiddag zijn we met de auto door het park gereden. In eerste instantie zagen we eigenlijk helemaal niks, waar we erg van baalden. Uiteindelijk hebben we aardig wat Olifanten gezien, en ook pal naast de auto, dus het kwam toch nog goed. We hebben ook nog Kudu’s, Zwijnen, Struisvogels en een Jakhals gezien. Er zit hier nog veel meer, zoals Leeuwen en Neushoorns, maar die zijn we nog niet tegengekomen. Het park zelf vind ik veel minder mooi dan bijvoorbeeld het Krugerpark. Ik ben benieuwd naar de omgeving de rest van de vakantie, omdat ik het vandaag eigenlijk nergens mooi vond. We leggen natuurlijk aardig grote afstanden af, dus dat kan nog helemaal goed komen.
Nu eerst slapen, want ik ben doodmoe.

ons vliegtuigje		wrattenzwijn (en een stuk auto...)		jakhals
olifanten		kudu		olifant

Vrijdag 16 april
Ik heb vannacht niet erg lekker geslapen. Ik lag op een slaapbank, en dat was niet een heel groot succes. Halverwege de nacht heb ik nog met mama geruild, en daarna heb ik nog wel geslapen, maar niet erg lekker.
We gingen vanmorgen alweer vroeg op pad. Toen we net wakker waren zat er een Bokmakierie voor ons huisje. Dat is een bijzonder vogeltje. We hebben om kwart over 7 de auto weer ingepakt en uitgecheckt, en daarna zijn we nog een rondje door het park gereden met de auto. We hebben weer olifanten gezien, en weer super dichtbij de auto. Er was ook een heel kleintje bij, echt schattig en heel mooi om te zien! Verder hebben we nog een eland gezien, een struisvogel, en een gele mangoest. (soort stokstaartje) Na dit rondje hebben we nog in het park ontbeten, en zijn we daarna op pad gegaan naar onze volgende bestemming. Eerst reden we weer hetzelfde stuk terug naar Port Elizabeth als hoe we heen gegaan waren. Weer langs alle troep en de sloppenwijken dus. Daarna verder richting Knysna. Onderweg heeft het eigenlijk de hele tijd geregend, en de wolken hingen vrij laag zodat we niet zo veel zagen. We zouden nog over een pas rijden, maar die was gesloten, dus dat ging ook niet door. Dat was erg jammer. We hadden gehoopt mooie uitzichten op de kust te hebben omdat we daar eigenlijk heel dicht langsreden, maar jammer genoeg niet dicht genoeg om wat te zien. Alleen het laatste stukje hadden we pas de uitzichten. Hier in Knysna staan allemaal best mooie huizen, maar zo te zien wel alleen van blanken mensen. Vlak voordat we het dorp inreden kwamen we nog langs een sloppenwijk. Die wijken bij Port Elizabeth leken nog door de overheid neergezet. Dat waren allemaal dezelfde huisjes op een rijtje zegmaar. Hier is dat absoluut niet zo. Het zijn echt krotten van hout en ander afval zoals golfplaten. Vreemd om te zien hoe er zo dicht bij elkaar zulke verschillen zijn.
Wij zitten hier in een huisje, met uitzicht op de baai. Dat is dus erg mooi. Ik vind wel nog steeds het eerste deel wat we van Zuid-Afrika gezien hebben het mooiste. Hier is het eigenlijk gewoon een blank dorpje dat toevallig in Afrika staat, maar wat net zo goed ergens anders had kunnen zijn. Dat vind ik jammer, en daar hou ik ook niet zo van.
Vanavond hebben we aan het water bij een Italiaan gegeten. Een stuk beter dan die vorige trouwens.
Morgen gaan we als het goed is met een boot op pad om dolfijnen te spotten. Dan moet de zee alleen wel rustig zijn, dus ik hoop dat het door gaat.
Ik was vandaag erg moe, dus ik ga vroeg in bed en hopelijk lekker slapen! Morgen is papa jarig, dus we gaan ook nog even zingen. :)
Oja, toen we vanaf het restaurant weer terugreden richting huisje moesten we ergens een stukje omhoog. Toen kwam er iemand in een winkelwagentje ons tegemoet, die keihard naar beneden scheurde haha. Het zag er leuk uit.

bokmakierie		struisvogel		gele mangoest
olifant
				ze komt op de auto af...
maar loopt er gewoon langs

Zaterdag 17 april
Vanmorgen gingen we vanuit Plettenburg Bay, een dorpje verderop, met een boot de Indische Oceaan op om dolfijnen en eventueel walvissen te spotten. Het was droog, en het woei niet zo hard. Jammer genoeg bleef daarom de bewolking ook vrij laag hangen, zodat het niet erg helder was. Ik zat met Bob en papa helemaal vooraan in de boot. Er was nog gewaarschuwd dat je daar het meeste last van golven zou hebben, maar het leek ons wel leuk, en we gingen er vanuit dat het vast wel mee zou vallen. We hebben eerst een stuk langs de kust gevaren. Hoewel we nog geen beesten tegenkwamen was het sowieso al erg leuk, en de kust was erg mooi. Helaas geen foto’s, want die boot schommelde daar veel te erg voor. Na een tijdje langs de kust te hebben gevaren gingen we wat meer echt de zee op. Daar waren ook meer golven en af en toe klapte die boot echt weer zo naar beneden. Jammer genoeg nog steeds geen beesten. De boot is een keer stilgelegd omdat de gids een walvis zag. Nou, wij niet. Geen idee of ie echt wat heeft gezien, verder zag niemand in ieder geval iets. Toen de walvis niet meer terug leek te komen gingen we weer verder. Toen zijn we naar de andere kant van de kust gevaren, en daar lagen enorm veel zeerobben! Ik kan niet zo goed inschatten hoeveel het er waren, maar echt enorm veel. Jammer genoeg heb ik ook daar geen echt goeie foto’s van, want de golven waren nog wel zo dat die boot enorm deinde, en ik soms al moeite had om gewoon te blijven staan.
Jammer genoeg hebben we ook geen dolfijnen gezien. De gids vertelde dat de zee daar te wild voor was. Kennelijk was de zee sinds vanmorgen erg veranderd, want als ze hadden geweten dat ie zo was, waren ze niet eens uitgevaren. Dat was dus wel erg jammer. Maar evengoed was het erg leuk. Wel grappig trouwens hoe zo’n boot het strand weer op komt. Hij vaart er gewoon keihard recht op af en knalt zo het strand weer op.
Hierna zijn we weer teruggereden naar Knysna. We zijn naar de toeristen info geweest om te kijken of er nog iets te doe was, maar dat was er niet echt. We hebben er dus een rustig middagje van gemaakt. We hebben nog bij de winkeltjes gekeken, en ik heb nog een houten olifantje gekregen. Daarna hebben we nog even boodschappen gedaan en zijn we naar het huisje gegaan. Hier hebben we de open haard aangedaan, omdat het niet erg warm was binnen, en hebben we gewoon wat ontspannen gelezen of andere dingen gedaan.  
Net hebben we gegeten bij een restaurant aan de zee, maar het wordt steeds zo snel donker dat je er eigenlijk toch niks van ziet. Nu zijn we weer in het huisje, en is de open haard weer aan. Thuis hebben we er jammer genoeg geen, ik vind het altijd erg leuk. We vieren nu papa zijn verjaardag met kaas en wijn. :)

het waait best een beetje...		zeerobben		een heleboel zeerobben
de boot

Zondag 18 april
Vanmorgen zijn we weer in de auto gestapt om richting Oudtshoorn te gaan. Het was weer prachtig weer vandaag, dat was leuk. Onderweg vond ik het gelukkig ook weer mooi. We reden echt door een prachtige omgeving. We hebben nog de mooiste uitzichten op de kustlijn gehad, en later gingen we over een pas verder, wat ook prachtig was.
Nadat we de auto hadden uitgepakt en onze spullen opgeruimd zijn we naar een struisvogelboerderij geweest. Oudtshoorn is bekend om zijn struisvogelboerderijen. We hebben een rondleiding gehad, en we hebben een paar struisvogels gevoerd, en we mochten ze aaien, en ik heb er nog op eentje gezeten.
Hierna zijn we het dorpje zelf even in geweest, en hebben een lekker ijsje gegeten.
Ik heb hier mijn eigen huisje, dat is wel lekker. Minder lekker is dat ik een zere rug heb gekregen de laatste dagen. Waarschijnlijk door het vele in de auto zitten en mijn bed van de afgelopen dagen. Het lag prima, en toch werd ik steeds met een enorm zere rug wakker. Hopelijk is dat hier beter.

het uitzicht vanaf ons verblijf in Knysna		uitzicht onderweg
richting Oudtshoorn				Bob en Betsy :)
struisvogel op de farm		struisvogel bij ons verblijf		uizicht vanaf ons verblijf

Maandag 19 april
Het is nu half 10 ’s avonds en de stroom is hier net uitgevallen. Ik zit dus nu heel knus in mijn huisje met een olielampje. Het is weer eens wat anders. Weer even terug in de tijd. Het heeft ook wel weer wat. We grapten al dat al die velden met struisvogels hier beveiligd zijn met elektrische hekken, zodat ze morgen overal los lopen. Maar dat zal niet.
Het is trouwens eerder gebeurd deze vakantie dat de stroom uitviel. Op de tweede dag viel ook de stroom uit. Toen ook na een enorme regenbui, en dat was nu ook zo. Daar gebeurde het heel vaak, hoe dat hier is weet ik niet. Nou ja, we zouden toch bijna in bed. Alleen jammer dat we nu ook niks meer kunnen opladen aan mobiel, laptop, camera, iPod…  
Vandaag was wel erg leuk. We zijn vanmorgen eerst naar de Kango grotten wezen kijken. Hier hebben we een rondleiding gekregen. Het waren erg mooie grotten. Degene die de rondleiding gaf was trouwens saai! Het leek wel een bandje, zo stijf vertelde ze alles. Zelfs de grapjes kwamen er zo monotoon uit dat je amper doorhad dat ze een grap maakte…
Hierna zijn we verder gereden over de Swartbergpass. Deze weg was onverhard, maar werkelijk prachtig. We keken uit op een heel apart gebergte met oranje bruin gesteente, en het was echt heel mooi. Na de pas zijn we via de Prince Albert Valley weer teruggereden naar Oudtshoorn. We zouden nog naar een wijnproeverij gaan, maar daar was het al te laat voor. Het maakte mij niet uit, want ik drink toch geen alcohol.
Vanavond hebben we voor het eten nog even bij de open haard in de eetkamer zegmaar gezeten. En weer, ik wil er ook een. Alleen er naar kijken is al leuk. Die olielamp van nu geeft ook sfeer, maar knettert niet zo mooi haha…
Nou, dan ga ik straks maar lekker slapen. Mijn bed hier is weer prima. Er is te weinig licht om nog wat te lezen, dus veel opties zijn er niet. Internet doet het nu ook niet meer. Nog even m´n foto´s van vandaag op m´n laptop zetten en dan lampje uit, oogjes dicht… De zon komt om iets van 6 uur ´s ochtends op, dus morgenochtend zit het wel goed met de hoeveelheid licht.

kango grotten
		richting de Swartbergpass
vanaf de Swartbergpass				vogeltje
				vogel, maar wat voor een..?
swartbergpass
		struisvogelveld

Dinsdag 20 april
Vanmorgen hebben we de boel weer ingepakt om weer verder te gaan. Onderweg hier naar toe was het landschap weer heel anders dan de afgelopen dagen. Het laatste stuk was het glooiend en zo ver als je kon kijken waren er kale graanvelden. Heel in de verte zag je dan nog hogere bergen. Ik vond het een erg mooi gezicht.
We zijn nu in Cape L’agulhas. Dit is het meest zuidelijk gelegen dorpje van heel Afrika. Hier komen de Indische en Atlantische oceaan samen. We zijn vanmiddag naar dat punt gelopen en hebben allemaal melige foto’s gemaakt van meest zuidelijke broer en zus van Afrika, meest zuidelijke vrouw, man, fotomakend iemand, enzovoort van Afrika. Er is verder niks aan te zien eigenlijk, maar toch is het een leuk idee dat je voor even de meest zuidelijke persoon van heel Afrika bent.
We zijn ook nog even de vuurtoren op gegaan.
We zijn hier alleen vannacht, en morgen rijden we verder naar Kaapstad. Het was vandaag ongeveer 5 uur rijden, en morgen nog 3 uur. Dit punt zit dus voornamelijk in de reis om te voorkomen dat we vandaag nog veel langer hadden moeten rijden. Morgen zijn we dus in Kaapstad, waar we tot het eind van onze vakantie blijven. 

vogeltje		onderweg
Cape L'Agulhas				meest zuidelijke broer en zus in Afrika :)
		meest zuidelijke Bob in Afrika		meest zuidelijke lolbroek in Afrika... :)
		een lesje afrikaans		foto's maken
Indische en Atlantische Oceaan tegelijk aangeraakt :)		twee oceanen
de vuurtoren		vanaf de vuurtoren

Woensdag 21 april
Vanmorgen zijn we vertrokken richting Kaapstad. We zijn langs Somerset Bay gekomen, waar we een prachtig uitzicht op hadden. Dat zag er al zo mooi uit, en dat is toch echt niks vergeleken met het zicht wat je op Kaapstad kunt hebben. We waren er vrij snel, en vanmiddag zijn we Kaapstand in geweest om te lunchen. Ook hebben we meteen even kaartjes gereserveerd voor de boottocht naar Robbeneiland voor vrijdag. Hierna zijn we met een “hop on hop off citytour” bus meegeweest. We zaten boven op het open dek uiteraard. We kregen oortjes mee en via een aansluiting kreeg je dan de informatie over de stad. Het klinkt vrij suf maar het was echt heel leuk. Het begon alleen nog wel met lekker weer, maar het werd steeds kouder! We zaten echt te verrekken daarboven!
Vanavond hebben we gewoon hier gegeten. De eigenaren zijn lid van “Good Cooks and Their Country Houses”, en dat blijkt terecht!

onderweg		somerset bay vanuit de (rijdende) auto		kaapstad
klokkentoren Waterfront		stukje haven		zeerob
kunstjes...		in de bus		vanaf de bus
Bob en Cathelijne		markt		man op straat
bouwvakkers		uitzicht op kaapstad
dikke prima ;)		kaapstad		kraampjes langs de weg

Donderdag 22 april
Vanmorgen zijn we naar Kaap de Goede Hoop geweest. Onderweg hiernaartoe reden we over een weg langs de kust, waardoor we al mooi uitzicht hadden op de bergen en de Atlantische Oceaan. Bij Kaap de goede hoop zijn we omhoog geklommen naar een uitzichtpunt. Het was echt heel mooi. Het woei hard, maar het was niet koud. We hadden een prachtig uitzicht op de oceaan en de rotsen. Hierna zijn we weer via zo’n mooie kustweg terug Kaapstand ingereden. We zouden eerst wat anders gaan doen, maar het leek opeens zo mooi weer dat we naar de Tafelberg zijn gereden om daar omhoog te gaan. Boven hadden we een mooi uitzicht maar het was er koud en het woei keihard! We zijn er bijna afgewaaid… Er is serieus een alarm dat boven afgaat als het te hard waait. Dan moet je als de sodemieter naar de kabelbaan, omdat ie daarna niet meer gaat door de te harde wind. Ondanks het weer hadden we wel prachtige uitzichten boven. Ik vond het erg gaaf. Eenmaal weer beneden hoorden we trouwens het alarm afgaan…
Hierna zijn we de stad weer ingereden. We hadden gereserveerd bij Mama Afrika, wat een typisch Afrikaans restaurant is. Het was hier erg leuk. Het zag er al leuk uit, en er was live muziek wat ook erg leuk was, en het eten was ook erg lekker. Wat wil je nog meer…
Een geslaagde dag dus.
Morgen gaan we eerst naar een museum waar een tentoonstelling is van de Wildlife Photographer of the Year. Ik zag het vanuit de citytour bus en het leek me erg leuk. Daarna gaan we in ieder geval naar Robbeneiland, en als er tijd over is zien we het wel.

Bob speelt met Sheba				onderweg naar Kaap de Goede Hoop
				Bob
bij Kaap de Goede Hoop		het bordje		uitzicht Kaap de Goede Hoop
				aalscholver
uitzicht met Bob en Cath				foto's maken
Afrikaanse pinguins
		pinguin met jong		vanaf de Tafelberg
				voetbalstadion Kaapstad
in de verte Robbeneiland
		het waait keihard en Cathelijne heeft het KOUD		we zijn gewaarschuwd...
				broer en zus hebben het ook koud :)

Vrijdag 23 april
Vanmorgen zijn we eerst naar het Iziko South African Museum geweest voor de Wildlife photographer of the year tentoonstelling geweest. We waren iets te vroeg, zodat het nog niet open was. Toen hebben we even lekker in de zon gezeten in een parkje achter het museum. Er kwam nog een eekhoorntje langs en ik heb nog wat mensen stiekem op de foto gezet.
De tentoonstelling was erg leuk. Er zaten hele mooie foto’s tussen. 
Daarna hebben we wat gegeten, en we moesten om half 1 bij het vertrekpunt zijn voor de boot naar Robbeneiland. We moesten voordat we de boot op mochten zelfs door detectiepoortjes heen. Ik snapte niet helemaal waarom, maar ja. Vanaf de boot hadden we nog een mooi uitzicht op Kaapstad en de Tafelberg. Na een tijdje hoorden we kleine kindjes opeens keihard roepen en juichen, en toen bleek dat ze een walvis hadden gezien. Wij dus ook goed opletten en ja hoor, we hebben meerder walvissen even gezien. Dat was heel gaaf. Eenmaal op Robbeneiland kregen we eerst een rondleiding in een bus met een vrij vervelende gids. Hij zat vooral vage grappen te maken over van alles, wat ik niet echt vond passen bij zo’n plek. Ik vond de informatie ook vrij karig. Ze leken er vanuit te gaan dat je al veel meer basiskennis had, maar dat was bij mij niet zo. Na het rondje met de bus kregen we een rondleiding in het gevangenisdeel waar Nelson Mandela heeft gezeten. Deze rondleiding werd gegeven door een oud gevangene. Dit deel vond ik veel indrukwekkender. De man was op 24 jarige leeftijd opgepakt en daar gevangen genomen voor een straf van 20 jaar. Hij vertelde uit zichzelf niet waarom, maar toen er naar gevraagd werd wilde hij het wel vertellen. Ook voor hoogverraad net als Mandela. Hij had gezien hoe zijn zwangere vriendin werd doodgeschoten. Toen is hij lid geworden van een organisatie tegen de apartheid, en hij was geloof ik in Namibië, in ieder geval buiten Zuid-Afrika, opgeleid tot bomexpert. Hij is vervolgens opgepakt toen een missie mislukte. Hij moest een bom ergens op laten ontploffen maar had het niet goed berekend waardoor de bom mistte. Daardoor werd het hele gebied omsingeld en zaten ze gevangen, zodat hij opgepakt kon worden. Hij heeft er 11 jaar gezeten, waarna alle politieke gevangenen werden vrijgelaten in 1991. Iemand vroeg nog aan de man of hij het leuk vond om die rondleidingen te geven. Los van dat hij zei dat hij gewoon geld nodig had, vond hij het soms leuk en soms niet. Het schijnt dus serieus te gebeuren dat er mensen tijdens zo’n rondleiding glashard de hele apartheid ontkennen tegen die man. Onbegrijpelijk dat zulke figuren bestaan.

eekhoorntje		man in het park		zicht op het voetbalstadion vanaf de boot naar Robbeneiland
walvis				de boot naar Robbeneiland
de tafelberg vanaf Robbeneiland gezien		de ex-gevangene die onze gids was		de Tafelberg

Zaterdag 24 april
Vannacht zijn Bob en Cathelijne ziek geworden. Een behoorlijke domper op de laatste dag dus. We zijn eerst even langs een apotheek geweest om wat te halen, en daarna zijn papa, mama en ik toch op pad geweest. De hele dag binnen zitten helpt ook niet, en we wilden niet ook ziek worden. We zijn eerst naar Stellenbosch gereden. Een mooie omgeving, die bekend is om de vele wijn. Het dorpje is enorm blank en rijk. Een beetje een yuppendorp eigenlijk. Nadat we hier rond hadden gekeken zijn we doorgereden naar Franschhoek. Daar hebben we rondgekeken en wat gegeten. Daarna zijn we weer teruggegaan naar Bob en Cath. Op de heen- en terugweg heb ik vanuit de auto nog wat foto’s proberen te maken van de townships langs de weg.
We mochten gelukkig een van onze kamers de hele dag houden. Dat was ook erg handig voor de bagage. Omdat ons toch werd aangeraden om voor het donker op het vliegveld te zijn, waren we daar al om half 7 of zo. We hebben de huurauto weer ingeleverd, en vervolgens gewacht. Vanaf 8 uur konden we onze bagage pas inchecken, en ons vliegtuig vertrok pas om 23.55. Een lange zit dus… Nou hadden wij nog geluk dat we niet een week eerder naar huis moesten, want we hebben genoeg verhalen gehoord van mensen die daar vastzaten door de aswolk. Er werd ons nog gevraagd of we interesse in een dagje extra hadden, zodat anderen naar huis zouden kunnen. Maar nee, bedankt. Er waren mensen die een week voor ons naar huis zouden, en pas op 5 mei weer naar huis konden.

township
Stellenbosch				wijngaard

Zondag 25 april
Ik had gehoopt dat ik wel wat zou kunnen slapen in het vliegtuig, maar dat viel erg tegen. Ik had eerst een film gekeken, maar daar kon ik m’n ogen amper bij open houden, dus ging ik maar proberen te slapen. Dat lukte alleen niet erg, en dan duurt een nacht toch best lang. We hadden ook nog eens een enorme bitch als stewardess. Op de heenweg waren ze super aardig, maar deze had er duidelijk geen zin in. ’s Ochtends kregen we pas om kwart voor 10 wat te ontbijten. Dat snapte ik niet zo. Ik had al uren enorme honger. We aten de hele vakantie om 8 uur, maar kwart voor 10 is sowieso geen tijd om te ontbijten.
We landden op de Polderbaan, dus moesten nog een stukje taxiën. En toen de bagage nog ophalen. Dat ging in Johannesburg en bij de binnenlandse vlucht naar Port Elizabeth super snel. We hadden onze bagage zo weer. Nu duurde het veel langer. Onze tassen kwamen maar niet, en er werden niet echt veel tassen wel van die bagageband gehaald door mensen, waardoor ie zo vol kwam te liggen dat het nog maar heel langzaam doorstroomde. Na dik een half uur hadden we allemaal onze spullen weer. We werden opgehaald door Cathelijne haar ouders, die ons weer naar huis hebben gebracht.
Eenmaal weer thuis hebben we eerst lekker gedoucht, en daarna Luik Bastenaken Luik gekeken…
En zo zit de vakantie er weer op. We hebben erg veel gezien en gedaan, en veel indrukken gekregen van het land. Het was erg leuk, en alles is goed gegaan met de huurauto’s en de verplaatsingen en zo.
Nu alleen nog even uit mijn dikke 4000 foto’s een selectie maken om uit te printen….
Oja, nog een paar dingen.
Ze hebben in Zuid-Afrika gelijkwaardige kruispunten, waar bij alle vier de wegen alleen maar heel groot STOP op de weg staat. Degene die het eerst is gestopt, mag ook weer het eerst wegrijden. Het werkt verrassend goed!
Er zitten hier een heleboel ibissen overal. Ze maken een enorm lawaai, vooral als je nog lekker slaapt...
Cathelijne kon een olifant nadoen en heeft het mij ook geleerd. Tot ergernis van de rest inmiddels… ;)