Toen ik 3 jaar was, heb ik voor het eerst geschaatst, op houtjes. In dezelfde winter (1990 / 1991) reed ik al een tocht van 10 kilometer op het Braassemmermeer. Samen met mijn ouders en broer was ik de hele middag onderweg. Ik vond het meteen leuk en reed vanaf toen vaker tochten als er natuurijs was.
Toen ik 7 jaar was, werd mijn vader gevraagd als trainer voor de jeugd bij de Noordwijkse IJsclub. Dat wilde hij alleen als zijn eigen kinderen ook mee mochten. Dat leek ons allebei erg leuk, en zo kreeg ik voor het eerst schaatsles. De jeugd schaatste op De Uithof, en zo ben ik vier jaar lang elke zaterdagmiddag naar Den Haag gegaan om te trainen. Op zondag ging ik vaak nog met m'n ouders en broer in Haarlem schaatsen. Daar kreeg ik aanwijzingen van mijn vader.
Op mijn 11de ben ik naar de wedstrijdgroep gegaan, die in Haarlem traint. Hier kreeg ik te maken met weersinvloeden, want Haarlem wordt pas in de zomer van 2006 half overdekt. Ik startte als pupil C. Vanaf de eerste wedstrijd die ik reed, vond ik het meteen geweldig. Ik reed veel persoonlijke records, waardoor ik als beste pupil C van de baan naar het officieuze N.K. voor pupillen in Groningen mocht. Ik reed een 300 en een 500 meter. Ik werd in totaal 8ste. Daar was ik erg tevreden mee.
Ook het jaar hierna als pupil B ging ik weer goed vooruit. Ik reed zelfs een baanrecord op de 700 meter. Helaas ben ik dat het jaar erop weer kwijt geraakt. Ook mocht ik weer mee doen aan het N.K. Nu reed ik een 500 en een 700 meter. Ik werd 7de in totaal. Ook hier was ik weer tevreden mee.
Als pupil A mocht ik helaas niet naar het N.K., maar ik reed wel een baanrecord op de 1000 meter. Op 4 maart 2001 reed ik naar een tijd van 1,37.96.
Als junior C1 kwam ik in de C-selectie van ijsbaan Haarlem. In het begin van het seizoen reed ik erg goed, maar helaas werd het minder, waardoor ik me niet wist te plaatsen voor het N.K. junioren. Wel reed ik het gewestelijk kampioenschap allround, waar ik 6de werd.
Het jaar erna werd ik weer uitgenodigd voor de C-selectie, maar besloot ik bij de Fiën-groep te gaan trainen. Dit was een soort commercieel team van de ijsbaan Haarlem. Het ging erg goed dat jaar. Nu plaatste ik me wel voor het N.K., waar ik 17de werd.
Als junior B1 ging het ook weer erg goed. Ik plaatste me voor het N.K. Daar ging het door de zenuwen helaas niet goed. Ik werd 23ste. Bij het gewestelijk kampioenschap allround werd ik 3de, en bij het gewestelijk kampioenschap sprint 7de. Ik was erg tevreden over het seizoen.
Als B2 had ik minder succes. Ik ben waarschijnlijk overtraind geraakt en was vaak moe. Qua tijden kon ik geen vooruitgang boeken. Ook had ik het niet echt naar mijn zin in de groep waar ik mee trainde. Daarom besloot ik aan het eind van dat seizoen (2004 / 2005) dat ik het helemaal anders wilde. Daarom ben ik op zoek gegaan naar een sponsor en een trainer. Ik was bang dat dat erg moeilijk zou worden, maar al snel vertelde mijn moeder dat ze een sponsor voor me had gevonden, namelijk Falk Courier. Falk Courier is een koeriersbedrijf voor juridische post. Doordat mijn moeder advocaat is, heeft ze daarmee te maken. Ze had al een brief gestuurd met de vraag of ze mij zouden willen sponsoren, en daar zijn ze mee akkoord gegaan.
Seizoen 2005 / 2006
Zo ben ik het seizoen 2005 / 2006 helemaal op mijn eigen manier begonnen. Piet Schipper maakte de schema's en gaf mij, samen met mijn vader, de technische aanwijzingen. Niet meer in een groep, maar gewoon individueel. En ik kan zeggen dat het me erg goed is bevallen. Ik ging weer vooruit en heb op elke afstand mijn PR verbeterd. Ik heb me helaas alleen niet weten te plaatsen voor het N.K.
Seizoen 2006 / 2007
Ook het seizoen 2006 / 2007 bleef Falk Courier mijn sponsor, was Piet Schipper mijn trainer, verzorgde mijn vader de dagelijkse trainingsbegeleiding, en ging ik op dezelfde manier verder als het vorige seizoen.
Het seizoen 2006 / 2007 was een topseizoen. Ik heb op alle afstanden m'n records enorm verbeterd. Ik heb veel leuke wedstrijden mogen rijden met goeie resultaten.
Bij het gewestelijk kampioenschap werd ik tweede, en won ik de 3000 meter.
Ik mocht mee doen aan Kraantje Lek, waar ik twee 14e plekken haalde op de 1500 en 3000 meter, en 23e in totaal werd.
De landelijke selectie wedstrijd voor het NK won ik, met een baanrecord op de 3000 meter. (Hoorn)
Het NK zelf verliep wat teleurstellend, maar ik deed in ieder geval mee.
Ik mocht ook mee doen aan de VPZ Gruno bokaal. Dit was een erg leuke wedstrijd, en met een 13e plaats op de 3000 meter was ik erg tevreden. Jammer dat ik net de laatste afstand miste.
Dan heb ik nog het baanrecord in Haarlem op de 700 meter gehaald, en ik won het baankampioenschap van Haarlem.
Daarnaast heb ik aan het eind van het seizoen een 5000 meter gereden, waarvan de tijd de eerste tijd van de junioren in Nederland is.
Een super geslaagd seizoen dus. Ik hoop dat ik volgend jaar weer een stap kan maken, en m'n eerste doel is in ieder geval de NK afstanden.
Seizoen 2007 / 2008
Het seizoen 2007 / 2008 is inmiddels klaar. Zonder Falkcourier als sponsor, want ze zijn er mee opgehouden. Gelukkig sponsort mijn moeder me wel met haar kantoor, zodat ik evengoed op trainingskamp kon. Verder bleef alles hetzelfde als afgelopen jaren. Piet Schipper maakte mijn schema's en mijn vader deed de trainingsbelegeleiding. De zomer is goed verlopen. Ik ben twee keer naar Ulrichen geweest, en het op het zomerijs van Thialf getraind. Jammer genoeg was de winter niet zo succesvol. Heel in het begin van de winter had ik het gevoel dat ik beter schaatste dan vorig jaar. Voor m'n gevoel was m'n timing net wat beter. Jammer genoeg kwam dat er op wedstrijden niet uit. Verder in het seizoen had ik ook niet meer het gevoel dat ik nog steeds zo schaatste.
In december ben ik naar Collalbo op trainingskamp geweest. Daar ging het weer al beter. (jammer alleen dat ik op de laatste dag m'n enkel nog even kneusde) De regio's en landelijke selectie voor het NK neo-senioren gingen dan ook goed. Jammer genoeg mocht ik geen NK rijden. Ik stond eerste reserve dankzij de aparte aanwijsmethodes van de KNSB. Na deze wedstrijden leek de vorm ook weer weg te zijn. Van de vier grote doelstellingen die ik had dit seizoen, (NK afstanden, Kraantje Lek, NK neo's, Gruno Bokaal) heb ik er maar één gehaald. (Gruno Bokaal) Ik heb een paar wedstrijden wel goed gereden, maar altijd op de momenten dat het er niet echt toe deed. Stom genoeg ben ik dit jaar eigenlijk alleen op de 1000 meter voorruit gegaan, wat totaal mijn afstand niet is.
Nu moeten we eerst goed bedenken wat er dit seizoen fout is gegaan, en daarna op naar een beter seizoen.
Seizoen 2008 / 2009
Het seizoen 2008 / 2009 zit er weer op. Piet Schipper schreef nog steeds mijn schema’s, en mijn moeder sponsorde me weer. De zomer is voor mij niet zo lekker gegaan. Ik heb wel gewoon mijn schema’s gevolgd, maar ik had nooit echt het gevoel dat het lekker ging. Ik voelde wel dat het niet zo ver af zat van m’n normale niveau, maar dat kwam maar niet. Op 29 juli is mijn opa overleden, waarna ik een paar weken niet heb getraind. Gek genoeg ging het daarna opeens weer lekker in de trainingen. Wel heb ik het tweede kamp naar Zwitserland
hierdoor gemist, wat toch wel een erg belangrijk trainingsblok is normaal.
In oktober ben ik twee weken naar Inzell geweest om mee te trainen met Martina Sáblíková en haar team. Dat was echt super. Het schaatsen ging ook erg lekker, en ik heb er een goeie wedstrijd kunnen rijden. Ik was meteen weer enorm gemotiveerd voor de winter.
Het begin van het seizoen ging wel goed. Ik plaatste me voor Kraantje Lek. Jammer genoeg reed ik daar niet al te best, maar het seizoen was nog lang. Op 5 december reed ik een pr op de 3 km in Heerenveen. Dat gaf aan dat ik op de goeie weg was. In december mocht ik nog een keer meetrainen met Martina Sáblíková. Dit keer in Collalbo, Italië. Ook dit keer was het weer fantastisch. Ik heb er super kunnen trainen, en rondetijden gereden die ik nog nooit had gehaald. Dit gaf me veel vertrouwen. Daarnaast was Collalbo bedekt met een meter sneeuw, dus alles zag er prachtig uit.
Jammer genoeg werd ik begin 2009 net als iedereen zo’n beetje in Nederland ziek, waardoor ik een week niks heb gedaan. Omdat ik het niet kon laten heb ik wel op natuurijs gestaan. Dat was waarschijnlijk niet handig, want ik was toen nog niet helemaal beter. Maar hoe vaak ligt er hier nou ijs… Hierdoor duurde het wel een tijdje voordat ik weer lekker schaatste. Net toen het weer wat beter ging is op 3 februari mijn oma overleden. Hierdoor heb ik weer een week niet getraind. Ook miste ik hierdoor de Gruno Bokaal, wat altijd een erg leuke wedstrijd is. Hierna had ik het een paar weken wel gehad met schaatsen. Ik kon me bij wedstrijden ook niet motiveren om erg m’n best te doen, wat resulteerde in een aantal bagger tijden…
Als laatste leuke wedstrijd had ik nog het NK afstanden. Hier had ik erg veel zin in, en ik wilde nog graag een keer laten zien wat ik kan. Jammer genoeg ging het niet naar mijn zin. Ik heb voor het eerst aan het einde van een seizoen dat ik kan merken dat ik conditie te kort kom. Ik heb te veel onderbrekingen gehad en trainingen gemist. Daardoor ging het de laatste weken ook heel wisselend. Soms ging het erg goed, en een dag later weer heel slecht.
Het seizoen zit er nu gelukkig op. Ik ga eerst even goed uitrusten, en daarna weer lekker beginnen met de zomertrainingen. En dan komend seizoen eens echt knallen!